Διαγόρας ο Μήλιος

Τα είδωλα κάνουν τα καλύτερα καυσόξυλα

Γνωμικό #116

Posted by Διαγόρας ο Μήλιος στο 2008/11/14

«Το φυσικό είναι τόσο θαυμάσιο που δεν υπάρχει ανάγκη να το υπερβούμε.»

Ruth Hurmence Green (Ρούθ Χάρμενς Γκρην) (1915-1981) Αμερικανίδα συγγραφέας.

Το πρωτότυπο: «The natural is so awesome that we need not go beyond it.»

Το αρχείο των γνωμικών φιλοξενείται στο atheoi.ORG: Αρχείο γνωμικών

Copyright © 2008 Διαγόρας ο Μήλιος | Όροι Χρήσης

Άρθρα μέσω RSS
rss Σχόλια μέσω RSS
rss Μόνο τα σχόλια αυτού του άρθρου μέσω RSS
Άρθρα μέσω email
Σχόλια μέσω email

15 Σχόλια to “Γνωμικό #116”

  1. Για σήμερα διάλεξα ένα γνωμικό με κάποια ελαφρά δυσκολία στην απόδοση. Για να δούμε τι θα πουν οι αγαπητοί αναγνώστες…

  2. omadeon said

    Το «awesome» (ιδίως σε αυτή την περίπτωση) δεν είναι «θαυμάσιο».
    Η πρωταρχική του έννοια είναι «τεράστιο», «πελώριο», ακόμη και «τρομαχτικό», ετυμολογικά και εννοιολογικά σημαίνει (όπως θα ξέρεις) «αυτό που προκαλεί δέος» (λόγω μεγέθους, μεγαλοπρέπειας, τρόμου, κλπ).

    Το «θαυμάσιο» είναι δευτερεύουσα έννοια, όχι πρωταρχική, εξάγεται δια λανθάνουσας συνεπαγωγής στο σύμπαν των εννοιών. (Αυτό που προκαλεί δέος, είναι _και_ το θαύμα ή το θαυμαστό, δηλαδή «Ο,τι προκαλεί δέος συνεπάγεται θαυμασμό»).

    Η μετάφραση βελτιώνεται με αυτή τη βάση στο εξής, ίσως:

    «Η φύση προκαλεί τόσο τεράστιο δέος ώστε δεν χρειάζεται καν να την υπερβούμε».

  3. Νίκος said

    Η μετάφραση/απόδοση από γλώσσα σε γλώσσα, έχει πολλές αποχρώσεις, από το λέξη-λέξη μετάφραση έως την ελεύθερη απόδοση του νοήματος.
    Μάλλον Διαγόρα είσαι των θετικών επιστημών, οπότε τείνεις -όπως και εγώ- να θέλεις να αποδώσεις πιστά την μετάφραση.
    Υπερβάλλοντας, θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε το «It rains cats and dogs» σε «βρέχει γάτες και σκυλιά». Ομως καταλαβαίνεις ότι πρέπει να πεις «βρέχει καρεκλοπόδαρα».

    Πολλές φορές στα 115 γνωμικά που πέρασαν διαπίστωσα ότι πέφτεις στην λούμπα (πως είναι η λούμπα αγγλικά;) να κολλάς στις λέξεις «χάνοντας» στο νόημα. Συνήθως στα επόμενα χτενίσματα διοεθώνεις. Ελαφρώς, έχεις πέσει στην παραπάνω παγίδα με το «να το υπερβούμε».
    Θα πρότεινα:
    «Το φυσικό είναι τόσο θαυμαστό που δεν χρειάζεται να το ψάχνουμε παραπέρα» ή
    «Το φυσικό είναι τόσο θαυμαστό που δεν χρειάζεται να ψαχνόμαστε στο υπερφυσικό»
    και περιμένω την κριτική μου και εγώ…

  4. omadeon said

    Γιατί έχετε κολλήσει ρε παιδιά στο «θαυμαστό»?

    Υπάρχει κρυμμένη λογική δομή στο «awesome», που αφορά το ΜΕΓΕΘΟΣ.

    Π.χ. «Awesome penis» = «τεράστιο πέος». Προκαλεί δέος λόγω ΜΕΓΕΘΟΥΣ (χεχε).

    Το κρυμμένο λογοπαίγνιο αφορά την παράμετρο του μεγέθους, όχι του θαύματος ή του θαυμαστού. Και επίσης αφορά το δέος (μπροστά στο μέγεθος). Το «να πας παραπέρα» δεν χρειάζεται γιατί ήδη το μέγεθος (του δέους) είναι τεράστιο.

    (σκέφτομαι αγγλικά, όχι ελληνικά).

    ——————-
    2008-11-14, 23:42

    Υ.Γ. Διαγόρα, κοίτα ένα ενδιαφέρον και «mainstream site» για τη θεωρία Υπερχορδών.
    http://www.pbs.org/wgbh/nova/elegant/everything.html

    Είναι ΜΗ-μηχανιστική υλιστική κατεύθυνση – που έλεγα. Και έχει πολύ μέλλον. Αλλιώς… γεμίσαμε «σκοτεινή ύλη».
    Ε, με τις 11 διαστάσεις της, ΕΙΝΑΙ «awesome», δηλαδή τεράστια, που δεν τη χωράει ο νους μας. Δεν μπορούμε να την ξεπεράσουμε.

    ——————
    2008-11-14, 23:51

    Υ.Γ. 2 (συγκόλλησέ το σε παρακαλώ αν θέλεις)
    «Some M-Theory cosmologists also propose that multi-dimensional forces from outside the visible universe have gravitational effects on the visible universe meaning that dark matter is not necessary for a unified theory of cosmology.«
    -αναφέρει το άρθρο:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Dark_Matter#Quantum_mechanical_explanations
    (με βάση προτάσεις του 2007 που οφείλονται σε παρατηρήσεις επί γαλαξιών, κλπ).

    Αν η θεωρία υπερχορδών «M-theory» νικήσει, στο τέλος, θα έχουμε (α) ενοποιημένη φυσική και (β) 11 διαστάσεις, όπου κεντρικό ρόλο θα παίζουν οι ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΕΣ ΜΕΜΒΡΑΝΕΣ, ή «p-branes» αντί για «membranes». Δηλαδή η φιλοσοφία του George Spencer-Brown, για τον κεντρικό ρόλο των «ορίων» στο σύμπαν, θα επιβεβαιωθεί (πολυδιάστατα) για τα πάντα, ξεκινώντας από τα πιο μικρά σωματίδια.

    It’s awesome (AND «alive» -χεχε)

  5. Omadeon, το awesome σίγουρα δεν αφορά μόνο μέγεθος. Η φράση «George Michael is awesome» δεν αναφέρεται στο μέγεθος του George Michael, και η φράση «Jungle Music is awesome» δεν αναφέρεται στο μέγεθος της μουσικής Jungle.

    Νίκο, είμαι πράγματι των θετικών επιστημών, αν και όχι αποκλειστικά, καθώς έχω και καλλιτεχνικές ικανότητες τις οποίες απλά δεν ανέπτυξα και δεν αξιοποίησα στη ζωή μου. (Όταν τα άλλα παιδιά ένωναν τελίτσες εγώ ζωγράφιζα πορτραίτα.) Οι όποιες λανθασμένες τάσεις παρατηρείς στις προσπάθειές μου συνήθως οφείλονται στο ότι α) δεν έχω πείρα στη μετάφραση, ενώ β) τα Αγγλικά είναι για εμένα σχεδόν δεύτερη μητρική γλώσσα, και γ) μερικές φορές δεν συνειδητοποιώ ότι κάποιο σχήμα που έχει νόημα στα Αγγλικά δεν έχει το αντίστοιχο νόημα στα Ελληνικά.

    Ενίοτε μπορεί και να έχω τους λόγους μου για κάποιες επιλογές μου. Στην προκειμένη περίπτωση χρησιμοποίησα τις λέξεις «φυσικό» και «υπερβαίνω» εσκεμμένα, επιχειρώντας να κάνω ένα λογοπαίγνιο, αντιπαραθέτοντας το «φυσικό» με το «υπερ», και παραπέμποντας έτσι στο «υπερφυσικό». Το αν το λογοπαίγνιο ήταν επιτυχές, το κρίνετε εσείς, βέβαια.

    Υ.Γ. Δεν γνωρίζω κάτι που να αποδίδει το «πέφτω στη λούμπα» στα αγγλικά, γνωρίζω όμως ότι στις ΗΠΑ θα έλεγε κάποιος «fall in the trap of…»

  6. omadeon said

    Διαγόρα μου, δεν διαφωνώ, απλώς το «awesome» είναι (γενικά και ετυμολογικά) «το προκαλών δέος» (πολύ συχνά λόγω μεγέθους, σαφέστατα όμως και για άλλους λόγους). Η έννοια του τεράστιου είναι τόσο στενά δεμένη όμως μέσα του.

    Σωστά επιχειρηματολογείς (για την Ελληνική απόδοση). Ομως για το αγγλικό πρωτότυπο, η λογική εξήγηση πρέπει να γίνει με βάση το συνδυασμό του «go beyond» και του «awesome». Πιθανολογώ ότι αντιλαμβάνεσαι ότι ο κοινός παρονομαστής είναι το μέγεθος (τομή των συνόλων μεταξύ των πολλαπλών εννοιών).

  7. Νίκος said

    @omadeon
    «Το κρυμμένο λογοπαίγνιο», «η λογική εξήγηση πρέπει να γίνει…»
    RTF Quote 110

  8. omadeon said

    Λυπάμαι Νίκο, η Λογική ανάλυση Φυσικής γλώσσας δεν είναι ούτε ασυναρτησία ούτε σοφιστεία και γνωμικά.

    Οταν συναρμολογείς νόημα σε μία πρόταση κάνεις ενοποίηση εννοιών. Η διαφορά ανάμεσα στη μετάφραση του «political party» και του «we had lots of fun in a party» βασίζεται σε ενοποιήσεις πολλαπλών εννοιών του «party». Κάτι σαν την τομή συνόλων στην άλγεβρα συνόλων. Το «party» μπορεί να σημαίνει πολλά πράματα. Οταν όμως συνδυάζεται με το «political» και όταν συνδυάζεται με το «lots of fun» αποκτάει τη _συγκεκριμμένη_ έννοια που του προσδίδουν. Ετσι και το awesome αποκτάει έννοια μεγέθους όταν το συνδυάσεις με το «go beyond», έστω κι αν αυτό δεν είναι 100% συνειδητό.

    ——————
    2008-11-15, 01:56

    ΛΗΜΜΑ: Ας υποθέσουμε ότι η έννοια του «awesome» ΔΕΝ αφορά παράμετρο μεγέθους (τεράστιου). Τότε ΠΩΣ εξηγείται το «impossible to go beyond it»? Δεν μπορείς να ξεπεράσεις κάτι που θαυμάζεις? ΓΙΑΤΙ?

    Προφανές νομίζω.

    ——————
    2008-11-15, 02:05

    http://delicious.com/omadeon/NLP+logic
    (για περισσότερα)

  9. Π said

    Προφανές; Ουδόλως (και δεν λέει “impossible to go beyond it” -λέει “need not go beyond it”- ούτε «δεν μπορείς να ξεπεράσεις κάτι που θαυμάζεις»). To «beyond» δεν έχει καν σχέση με μέγεθος: σημαίνει «πέρα από», «μετά», «έξω από τα όρια τού». Beyond the natural = supernatural, metaphysic.

    Γενικώς δεν αντιλαμβάνομαι αυτό το κόλλημα με το «μέγεθος»:

    Collins: «Something that is awesome has the power or quality to make people feel amazed and full of admiration or fear because of its size, difficulty, etc. EG …the awesome complexity of the universe… …an awesome responsibility… …an awesome weapon of war.»

    Άλλοι ορισμοί:

    1: expressive of awe 2 a: inspiring awe b: terrific, extraordinary

    inspiring awe or admiration or wonder

    Causing wonder or astonishment— see marvelous

    Συνώνυμα και αποχρώσεις:

    abominable, alarming, amazing, astonishing, atrocious, awe-inspiring, awful, awing, beautiful, beloved, breathtaking, cool, daunting, dearest, dire, direful, dreaded, dreadful, exalted, extraordinary, fascinating, fantastic, fearful, fearsome, formidable, frantic, frightening, frightful, grand, horrendous, horrible, horrific, horrifying, imposing, impressive, incredible, intimidating, magnificent, majestic, marvelous, mean, mind-blowing, moving, nasty, nervous, outstanding, overwhelming, painful, powerful, real gone, remarkable, shocking, something else, striking, stunning, stupefying, terrible, terrific, terrifying, transporting, tremendous, unspeakable, wonderful, wondrous.

    «Θαυμαστό» ή «εκπληκτικό» είναι στην προκειμένη περίπτωση. Η φράση λέει ότι είναι τόσο καταπληκτικός ο πραγματικός κόσμος που δεν χρειάζεται να καταφεύγουμε στο μεταφυσικό – στα δήθεν μυστήρια, υπερκόσμια, θαύματα και λοιπές φαντασιώσεις των θρήσκων. Λέει αυτά που λέει και ο Dawkins σε μια ομιλία του:

    «All the great religions have a place for awe, for ecstatic transport at the wonder and beauty of creation. And it’s exactly this feeling of spine-shivering, breath-catching awe –almost worship– this flooding of the chest with ecstatic wonder, that modern science can provide. And it does so beyond the wildest dreams of saints and mystics. The fact that the supernatural has no place in our explanations, in our understanding of so much about the universe and life, doesn’t diminish the awe. Quite the contrary. The merest glance through a microscope at the brain of an ant or through a telescope at a long-ago galaxy of a billion worlds is enough to render poky and parochial the very psalms of praise.»

    Μετάφρασή μου (από παλιότερο ποστ μου):

    Όλες οι μεγάλες θρησκείες έχουν θέση για το δέος, για την εκστατική γοητεία που προκαλεί το θαύμα και η ομορφιά της δημιουργίας. Kαι ακριβώς αυτήν την αίσθηση ανατριχίλας, δέους που σου κόβει την ανάσα -σχεδόν λατρείας-, αυτό το φούσκωμα στο στήθος με εκστατικό θαυμασμό είναι που μπορεί να παρέχει η σύγχρονη επιστήμη. Kαι το κάνει αυτό πέρα και από τα πιο ξέφρενα όνειρα των αγίων και των μυστικιστών. Tο γεγονός ότι το υπερφυσικό δεν υπεισέρχεται στις εξηγήσεις μας, στην κατανόηση τόσο πολλών για το σύμπαν και τη ζωή, δεν μειώνει το δέος – κάθε άλλο. Aκόμα και η πιο φευγαλέα ματιά μέσα από ένα μικροσκόπιο στον εγκέφαλο ενός μυρμηγκιού, ή μέσα από ένα τηλεσκόπιο σε έναν πανάρχαιο γαλαξία μυριάδων κόσμων, αρκεί για να φανούν οι ίδιοι οι δοξαστικοί ψαλμοί τετριμμένοι και μηδαμινοί.

  10. omadeon said

    Μπράβο σου Π, μου… έβαλες τα γυαλιά κανονικότατα!
    Συμφωνώ με τις… διαφωνίες σου (μαζί μου). Και θεωρώ τις εξηγήσεις σου ΠΟΛΥΤΙΜΩΤΑΤΕΣ.
    Η λέξη που πρέπει να χρησιμοποιηθεί -ίσως- είναι λοιπόν το «καταπληκτικός». Το θαυμαστός δεν ξέρω, δεν πάει μάλλον.

    Πάντως… σε απολογία μου (χεχε) οφείλω να σου υπενθυμίσω ότι το μέγεθος, είναι και πάλι «embedded» μέσα στα Semantics ΟΛΩΝ όσων είπες. Δηλαδή, για όσους από μας προσπαθούμε να «σπάσουμε» τις ίδιες τις έννοιες σε ορισμένα meta-data ή «κουάρκ» της αντίληψης, δεν πρέπει να υπάρχει πλέον ΚΑΜΙΑ αμφιβολία, ότι ΟΛΑ αυτά που είπες και που αναφέρει και το Collins, έχουν κρυμμένη παράμετρο το μέγεθος (ΠΟΛΥ πιο πρωτόγονη έννοια).

    Indeed, η ίδια η έννοια του μεγέθους, που παίζει ρόλο σε ΚΑΘΕ σύγκριση, είναι ενσωματωμένη (τελικά) μέσα σε ΟΛΑ αυτά τα όμορφα πράματα, που… εσείς οι φιλολογίζοντες κρατάτε μακρυά από τα μαθηματικά.

    Κι εμείς οι… μαθηματόπληκτοι σας απαντούμε (τότε) -χεχε
    1) ΠΩΣ μπορείς να συγκρίνεις ΚΑΝ, χωρίς μια έννοια μεγέθους ή διάκρισης μεταξύ μεγεθών?
    2) Η έννοια του «ξεπερνώ τα όρια» (δόγματος, χώρου, έννοιας) είναι (πρωτόγονη) δημιουργία ΜΕΓΕΘΟΥΣ
    3) Η πιο μεγάλη σπαζοκεφαλιά είναι το ΠΩΣ αναδύθηκαν οι αριθμοί (και τα μεγέθη, σαν τέτοια) από τη σκέτη διάκριση, χωρίς σύγκριση μεγεθών (αφού μέγεθος ΔΕΝ υφίσταται σε αυτό το πρωτόγονο βαθύ επίπεδο αντίληψης εννοιών).

    Ε, λοιπόν μου απάντησες ΗΔΗ, βάζοντάς μου τα… γυαλιά, στη σημαντικότατη αυτή απορία. Η απάντηση του 3 είναι το 2.

    Αρα, καλό και δημιουργικό το πνεύμα αντιλογίας (το δικό σου ήταν σωστό). Οδηγει σε καλύτερες συνθέσεις ιδεών.

    (ο δυστυχής όμως δεν είπα ΣΚΕΤΟ μέγεθος, είπα «μέγεθος δέους» – και ΑΥΤΑ είναι τα Semantics του «καταπληκτικού»).

    ——————
    2008-11-15, 08:12

    Υ.Γ. Εχω σκουριάσει -ως φαίνεται- σε… μεταφραστική αξιοπιστία. Δηλώνω επίσημα ότι το «καταπληκτικός» (αν και το ήξερα) μου ΔΙΕΦΥΓΕ. Ακόμη χειρότερα… δεν άνοιξα καν λεξικό. Βασίστηκα στην αυθόρμητη προσωπική μου αίσθηση της «φυσικότητας» στα αγγλικα (που συνήθως δεν μεταφράζω καν, στο μυαλό μου, γιατί δεν τα έμαθα σε συνάρτηση με τα Ελληνικά).

    Our dispute, dear P, was extremely interesting. And -quite clearly- you «won» (as I said). However, I don’t feel my mind lost, either. Till yesterday, I was in fact (like you) unaware of the deep relevance of Number or Size, as a dimension already embedded inside common, seeemingly abstract and «qualitative» notions.

    It is impossible to say that something is «more awesome» than something else, without being able to compare degrees of awe. Therefore, size, or a measurable dimension (as a «degree» of something). Even saying that something is beyond something else, contains an implicit COMPARATIVE act of perception, at the most primitive level, being able to perceive at least two things, at least two things, as being different in size or measure.

    To distinguish A from B, does NOT necessarily contain the notion of «better»-ness. For A to be «better than B», an attribute of comparable quality must be present in both. Hence, SIZE, albeit in the most primitive possible level.
    My difficulties are also the diffulties facing programmers trying to make computers understand human language.

    You solved our problem.
    Well done! :)

  11. Π said

    Point is not who «wins» – point is «solving problems»: useful to both parties. (Δες και παλαιότερη σχετική παρατήρησή μου εδώ).

    Τώρα, όσον αφορά αυτό:

    [It is impossible to say that something is “more awesome” than something else, without being able to compare degrees of awe. Therefore, size, or a measurable dimension (as a “degree” of something). Even saying that something is beyond something else, contains an implicit COMPARATIVE act of perception, at the most primitive level, being able to perceive at least two things, at least two things, as being different in size or measure.»]

    Ναι, αλλά όχι στη συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί το «more» είναι δική σου προσθήκη. Το συγκεκριμένο χωρίο δεν συγκρίνει ομοειδή (άρα συγκρίσιμα) πράγματα διαφορετικού μεγέθους (ή μέτρου ή βαθμού ή whatever): αντιπαραθέτει πραγματικό με φανταστικό, υπαρκτό με ανύπαρκτο, λέγοντας ότι την πρόκληση δέους, που κάποιοι τη θεωρούν ιδιότητα και αξία του υποτιθέμενου δεύτερου, τη βρίσκουμε μια χαρά στο πρώτο.

  12. Π, δεν θα μετέφραζες το «long-ago galaxy» σε «πάλαι ποτέ γαλαξία»; Φαντάζομαι πως δεν μπορεί παρά να το σκέφτηκες, αναρωτιέμαι γιατί το απέρριψες.

  13. omadeon said


    Well, of _course_ the (whole) point is solving problems!

    Solve my problem, and I will gladly let you «win», ANYTIME! :)

    Η ένστασή μου τώρα, όμως, στο σχόλιο 12 είναι η εξής:
    1) Το δέος (ή ο θαυμασμός) _είναι_ ομοειδές χαρακτηριστικό, κοινό ανάμεσα στο «awesomeness of nature», και στο «awesomeness of something else» (going beyong it).

    Ας δούμε ξανά το ίδιο το χωρίο
    “The natural is so awesome that we need not go beyond it.”

    Μάλλον το «φανταστικό» είναι στη… φαντασία μας. Δεν μίλησε ΚΑΝ το χωρίο αυτό για «φανταστικό». Το εξάγουμε δια συνεπαγωγής (που πιστεύω ότι κι εσύ αντιλαμβάνεσαι ως «υπερφυσικό = αυτό που πάει πέρα, πιο μακρόθεν από τη φύση».

    Το να πάς «πέρα από τη φύση» είναι μεν «ποιοτικό άλμα», αλλά απέχει ακριβώς ένα (και μόνο ένα) «επίπεδο» (από πάνω του) σε ιεραρχία _σύγκρισης_ (ποιοτήτων).
    ΑΥΤΟ ακριβώς το «ποιοτικό άλμα» ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΗΔΗ την κατασκευή μετρήσιμης κλίμακας ή μεγέθους.

    Το πλεονέκτημα της δικής μου οπτικής γωνίας είναι ότι… αποκλείει το υπερφυσικό ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ
    (θεωρώντας το ταυτόσημο με το «πέρα από τη φύση» μόνο σε ΟΜΟΕΙΔΗ πρωταρχικό δέος ή ποιότητα).

    ΛΗΜΜΑ:
    Αν π.χ. ήθελα να διδάξω σε έναν υπολογιστή (με Εννοιολογικό Δίκτυο) ΤΙ σημαίνει «καταπληκτικό», θα του έλεγα ίσως «αυτό που εκπλήσσει σε ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΒΑΘΜΟ» (ορίστε, νά τα μας πάλι, μία embedded _ΠΟΣΟΤΙΚΗ σύγκριση_).
    Αν επίσης, ήθελα του διδάξω ΤΙ σημαίνει «υπερφυσικό», θα του έλεγα (ίσως)
    «Υπερφυσικό είναι αυτό που ξεπερνάει τη φύση».

    Πρόσεξε όμως, ΔΕΝ είπα ότι αυτό δεν είναι «ποιοτικό άλμα». Είπα ότι η χρήση του ΜΕΓΕΘΟΥΣ του δέους αποτελεί επιχείρημα εναντίον του. Δηλαδή… στην ουσία συμφωνούμε (τουλάχιστον εν μέρει).

    ——————
    2008-11-15, 11:07

    Υ.Γ. Για να μη μπερδεύω κανέναν,
    1) έχουμε δύο ανόμοια (ποιοτικά) πράγματα, πρώτον τη φύση και δεύτερον αυτό που θέλει να πάει «πιο πέρα από αυτή».
    2) έχουμε ένα ΜΕΤΡΟ σύγκρισης (το βαθμό εκπληκτικότητας ή δέους ή θαυμασμού) ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ κρίνουμε το δεύτερο πράγμα (πέρα από τη φύση), σε σύγκριση με το πρώτο (τη φύση).
    3) Κάνουμε μια ΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΠΑΓΩΓΗ (αυτό ακριβώς λέει το χωρίο) ότι (Εφόσον) το ΜΕΓΕΘΟΣ του δέους ή θαυμασμού που προκαλεί η φύση είναι (ήδη) τόσο μεγάλο, ΑΡΑ, επομένως, το προτεινόμενο «ποιοτικό άλμα» είναι λανθασμένο.

    Q.E.D.

    ——————-
    2008-11-15, 11:35

    oops, sorry Διαγόρα, με τις… συμπτύξεις σχολίων εννοούσα το σχόλιο 11 του Π, όχι το 12 (αγανάκτησες ίσως…)
    Πάντως… μια και λέρωσα ΠΑΛΙ το μπλογκ σου με πολυλογία (που είναι πρέπον να συγκολληθεί στο προηγούμενο) ας προσθέσω κάτι που έγραψα προ ολίγου για προσωπική μου χρήση, κάπου αλλού (γιατί το θέμα με συναρπάζει):

    «τόσο εκπληκτικό» = εκπληκτικό σε ΚΑΠΟΙΟ ΒΑΘΜΟ, δυνάμενο να συγκριθεί (σε εκπληκτικότητα) με κάτι άλλο (λιγότερο ή περισσότερ εκπληκτικό).

    Η έννοια του «μεγέθους» είναι ΗΔΗ μπροστά μας. ΚΑΘΕ στιγμή. Αλλιώς, η μόνη σύγκριση που θα έκανε ο νους μας θα ήταν
    «σκέτη διάκριση’, χωρίς μεγέθη ή ιεραρχίες αντικειμένων. Θα λέγαμε μόνο ότι «Α διαφέρει από το Β σε χαρακτηριστικό Γ». ΔΕΝ θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε όμως, το Α με το Β, χωρίς (implicit assumption) Μέγεθος, στην οντολογία μας).

    Ενα σύνολο αντικειμένων που ΜΠΟΡΟΥΝ να συγκριθούν, λέγοντας π.χ. ότι το ένα μπορεί να είναι «καλύτερο» από το άλλο, έχει ήδη -επομένως- ενσωματωμένη, μια ΑΚΡΙΒΕΣΤΑΤΗ απεικόνιση σε μια σειρά αριθμών, ή μεγεθών (έστω και 2 ή τριών).

    Δυστυχώς στα Ελληνικά συχνά ΔΕΝ το αντιλαμβανόμαστε αυτό, ζούμε στη… φαντασία των «ποιοτικών» εννοιών μας.
    Αν όμως κανείς εξαναγκαστεί να σκέφτεται σε 2 γλώσσες, αρχίζει και σκέφτεται στη «μετα-γλώσσα» ΚΑΙ των δύο.

  14. Π said

    Διαγόρα: ούτε το είχα σκεφτεί, ούτε τώρα που το λες θα το έβαζα. «Πάλαι ποτέ» σημαίνει κάτι που ήταν και τώρα είναι κάτι άλλο ή δεν υπάρχει, αλλά long-ago δεν σημαίνει απαραίτητα long-gone.

  15. Τι ΥΠΕΡΟΧΟ γνωμικό! (θαυμαστό, καταπληκτικό, όπως προτιμάτε).

    Και τι υπέροχος άνθρωπος πρέπει να ήταν η γυναίκα που το είπε!

    Έτσι ακριβώς αισθάνομαι κι εγώ για τον κόσμο, για τη φύση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: