Διαγόρας ο Μήλιος

Τα είδωλα κάνουν τα καλύτερα καυσόξυλα

Γνωμικό #37

Posted by Διαγόρας ο Μήλιος στο 2008/06/10

«Δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητο να πιστεύουμε ότι ο ίδιος Θεός που μας έδωσε τις αισθήσεις, το λογισμό, και τη νοημοσύνη θέλησε να εγκαταλείψουμε τη χρήση τους, δίνοντάς μας με κάποια άλλα μέσα τις πληροφορίες που θα μπορούσαμε να λάβουμε μέσω αυτών.»

Galileo Galilei (Γαλιλαίος Γαλιλέι) (1564-1642) Ιταλός αστρονόμος, φιλόσοφος και φυσικός

Η φράση στα αγγλικά: «I do not think it is necessary to believe that the same God who has given us our senses, reason, and intelligence wished us to abandon their use, giving us by some other means the information that we could gain through them.»

Το αρχείο των γνωμικών φιλοξενείται στο atheoi.ORG: Αρχείο γνωμικών

Copyright © 2008 Διαγόρας ο Μήλιος | Όροι Χρήσης

Άρθρα μέσω RSS
rss Σχόλια μέσω RSS
rss Μόνο τα σχόλια αυτού του άρθρου μέσω RSS
Άρθρα μέσω email
Σχόλια μέσω email

18 Σχόλια to “Γνωμικό #37”

  1. Προσέξτε πόσο συντηρητικά αναγκάστηκε να διατυπώσει τη γνώμη του ο άνθρωπος από το φόβο της ιεράς εξέτασης.

  2. «Στον Κύριο που λατρεύω και ευχαριστώ,
    ο Οποίος κυβερνά τους ουρανούς με ένα Του νεύμα,
    σε Αυτόν επιστρέφω κουρασμένος αλλά γεμάτος από βιώματα.»

    Galileo Galilei στο τέλος της ζωής του

    (Chiari, A. Galileo Galilei, Scritti Letterari. Florence: Felice Le Monnier, 1970,)

  3. Mandarin said

    Διαγόρα στο τέλος της ρήσης του Γαλιλαίου γράφεις «διά μέσω αυτών» νομίζω ότι είναι καλύτερο το «μέσω αυτών» ή το «διά μέσου αυτών».

  4. Ενημέρωση: διόρθωσα το «δια μέσω αυτών» σε «μέσω αυτών», ευχαριστώ για την υπόδειξη, Mandarin.

  5. Επ! Θου-Βου, χαίρομαι που σε ξαναβλέπω εδώ. Μετά το προηγούμενο άρθρο που δημοσίευσα νόμιζα πως δεν θα ξαναβλέπαμε στα μέρη μας την αινιγματική σου ματιά και την απαστράπτουσα καράφλα σου, αλλά εσύ να’σαι πάλι εδώ, πράγμα που εκτιμώ ιδιαίτερα, γιατί μου δείχνει πως έρχεσαι εδώ για την καλή συζήτηση, και όχι επειδή κόπτεσαι για τη σωτηρία της ψυχής μου, η οποία ως γνωστόν, μετά το προηγούμενο άρθρο, είναι πλέον οριστικά και αμετάκλητα χαμένη. Αλλά προς θεού, ας μην φύγουμε από το θέμα μας.

    Πράγματι, ο Γαλιλαίος ήταν θεοφοβούμενος άνθρωπος, πράγμα βέβαια που δεν εκπλήσσει κανέναν, καθώς ήταν μόλις 36 χρονών όταν ο Giordano Bruno (W, Β) καιγόταν στην πυρά της ιεράς εξέτασης. Νομίζω πως κάτω από τέτοιες συθνήκες ακόμα κι εγώ, ειλικρινά θεοφοβούμενος θα ήμουν, ειδικά μάλιστα αν αναλογιστούμε ότι ο καρδινάλιος Bellarmine (W) που είχε στείλει τον Bruno στην πυρά εξακολουθούσε να είναι καρδινάλιος όταν ο Γαλιλαίος έκανε τις ανακαλύψεις του, και μάλιστα ήταν ο ίδιος ο Bellarmine που παρέδωσε στον Γαλιλαίο την προειδοποίηση να πάψει να κηρύσσει τις δικές του αιρετικές απόψεις γιατί αλλιώς κούνια που τον κούναγε. Για να το πω με άλλα λόγια, την εποχή του Γαλιλαίου δεν υπήρχαν επιλογές, δεν γενιόταν κανείς άθεος, ούτε είχε κανείς τη δυνατότητα να το φιλοσοφήσει το πράγμα και να καταλήξει σε αθεϊστικά συμπεράσματα. Έπρεπε πρώτα οι άνθρωποι να ξεστραβωθούν και να αρχίσουν σιγά-σιγά να σκέφτονται με επιστημονικό τρόπο, και αργότερα, πολύ αργότερα, θα άρχιζε να περνά από το μυαλό τους η ιδέα «για μιά στιγμή βρε παιδιά, αφού τελικά όλα εξηγούνται, τι τον χρειαζόμαστε τον γεράκο στον ουρανό;»

    Όπως και να το κάνουμε, το γεγονός ότι ο Γαλιλαίος ήταν χριστιανός δεν αλλάζει το γεγονός ότι ήταν επίσης ο άνθρωπος που σχεδόν από μόνος του επέφερε τη «μετάβαση από την εποχή της πίστης στην εποχή της λογικής, από την εποχή της θρησκείας και της πνευματικότητας στην εποχή της επιστήμης και του υλισμού.» (Rowland, Wade, Galileo’s Mistake: The Archeology of a Myth. Toronto: Thomas Allen Publishers, 2001, 1.) Πριν το Γαλιλαίο, η μοναδική αλήθεια ήταν αυτά που έλεγε η εκκλησία. Μετά τον Γαλιλαίο, αρχίσαμε δειλά-δειλά να έχουμε και κάποια ελάχιστη έστω εμπιστοσύνη στις αισθήσεις μας, και στα όργανα που αρχίσαμε να κατασκευάζουμε, και στις ικανότητές μας να κάνουμε υπολογισμούς, και εν ολίγοις, στην επιστήμη.

  6. Iokaste said

    Ίσα ίσα, το ότι ήταν χριστιανός ο Γαλιλαίος είναι απλά άλλο ένα παράδειγμα για το πως η εκκλησία δεν δέχεται τα ίδια τα «παιδιά της» όταν εκφράσουν αντίθετες απόψεις από τις δογματικές δικές της.

    Πως περιμένει μια εκκλησία να μείνει σταθερή σε απόψεις που ειπώθηκαν αιώνες πριν; (κι ας μην πεταχτούν όλοι οι υπέρμαχοι να πουν ότι δεν ισχύει αυτό, ναι έχει ΑΝΑΓΚΑΣΤΕΙ να αλλάξει κάποιες απόψεις αφού σκότωσε όποιον μπορούσε πρώτα αλλά αφού τις δέχτηκε όλος ο κόσμος οπότε δεν μπορούσε να πει όχι… δεν είναι ανοιχτή σκέψη αυτό έ;)

    Ο Γαλιλαίος αναγκάστηκε να είναι χριστιανός όπως και πολλοί έλληνες σήμερα (ας μου επιτραπεί ο παραλληλισμός), άμα 15 χρόνια τρως πλύση εγκεφάλου είναι δύσκολο να ξεφύγεις… Το θέμα είναι ότι παρόλο που πίστευε χρησιμοποιούσε την λογική του ο άνθρωπος και αγαπούσε την επιστήμη και την γνώση και κόντεψαν να τον σκοτώσουν γι’αυτό…

  7. @Διαγόρα
    τα έχει πει ο πολύς Δοστογέφσκης με την αφήγηση περί του Μεγάλου Ιεροεξεταστού.
    Είναι βέβαιο πως αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα,θα επαναλαμβανόταν η ιστορία,δηλαδή οι μεγαλύτεροι εχθροί του θα ήταν οι θρησκευτικοί εξουσιαστές.

    @Iokaste

    το περί πλύσεως εγκεφάλου είναι μεγάλη κουβέντα.Κανε ενα γκουγκλισμό με τον όρο νευρομάρκετινγκ ,ελληνιστί ή αγγλιστί και θα δεις πως πολλές «ελευθερες» επιλογές μας καθε άλλο παρά ελεύθερες και επιλογές είναι.

  8. Iokaste said

    Χεχε, μάρκετινγκ σπούδασα και μου αρέσει και η ψυχολογία και θεωρώ πως έχω μια καλή ιδέα για τις επιλογές και το πόσο ελεύθεροι είμαστε σε κάποια θέματα, πως μπορείς να κάνεις πλύση εγκεφάλου σ’έναν καταναλωτή και πολλά άλλα.

    Δεν με ενδιαφέρει όμως η πλύση εγκεφάλου που μπορεί να δεχόμαστε από άλλες πηγές, η γνώμη μου γι’αυτό και το πως πιστεύω ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί δεν έχει καμία σχέση με το αρχικό άρθρο του Διαγόρα και είναι λάθος να κινήσουμε την συζήτηση σε άλλα επίπεδα (αποπροσανατολισμός). Το οτί μπορεί ένα παιδί, που είναι πιο ευαίσθητο στο να λαμβάνει κάποια σήματα, να δέχεται πλύση εγκεφάλου από πολλές πηγές δεν μειώνει καθόλου την σημασία μιας εκ των πηγών, που είναι η θρησκεία. Και κατά την γνώμη μου, αυτή είναι ίσως και πιο σημαντική από τις άλλες, γιατί έχει και ηθικές προεκτάσεις που θα επηρεάσουν τον χαρακτήρα του και την ζωή του γενικότερα.

    Κι επίσης δεν είναι λογική το: αφού δεν έχουμε ελεύθερες επιλογές γενικά ας μην έχουμε ούτε στο θέμα της θρησκείας, ε;

    Συμφωνώ ότι αν ερχόταν ο Χριστός σήμερα η ίδια η εκκλησία, το μεγαλύτερο κομμάτι της τουλάχιστον, θα ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός του.. Δεν σας προβληματίζει όμως εσάς τους χριστιανούς αυτό;;

  9. @Iokaste

    το ζήτημα της ελευθερίας τίθεται επί χιλιάδες χρόνια σε φιλοσοφικό επιπεδο και άκρη δεν έχει βρεθεί ή τελος πάντων άκρη που να γινεται κοινά αποδεκτή.

    τι σε κάνει να πιστεύεις πως ζώντας μέσα σε εκατοντάδες μικρότερες ή μεγαλύτερες υλικές εξαρτήσεις μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία;
    απλά φαντασιωνομαστε ότι είμαστε ελεύθεροι, επειδή μπορουμε να ικανοποιούμε αυτές τις εξαρτήσεις με σχετικά μικρό κόστος,όπως ακριβώς φαντασιώνεται ο καταναλωτής-θύμα της διαφήμισης ότι πίνοντας το Μαρτινι γίνεται Τζορτζ Κλούνεη.

    Ηθικές προεκτάσεις έχουν τα πάντα,από το σπίτι που μεγαλώνεις,τα ρουχα που φοράς,τη μουσική που ακουν οι δικοί σου,τα βιβλία που σου δινουν να διαβάσεις,τα τρόφιμα που σε μαθαινουν να τρως,το κομμα που ψηφιζουν οι γονεις σου κ.ο.κ

    η θρησκεία μπορεί να γινει μια πολυ επικινδυνη υπόθεση,μπορεί να είναι μια παρηγοριά μπροστά στην καθημερινή τραγωδία της θνητότητας ,μπορεί να είναι ένα πολιτισμικό αγαθό και συστατικό της ιδιοπροσωπείας ενός λαού,μπορεί και να είναι μια περιπετειώδης αναζήτηση του προσωπικού Θεού.

    «ότι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο».

  10. Θου Βου, ρωτάς την Ιοκάστη, «τι σε κάνει να πιστεύεις πως ζώντας μέσα σε εκατοντάδες μικρότερες ή μεγαλύτερες υλικές εξαρτήσεις μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία;»

    Απαντώ για λογαριασμό δικό μου: «το γεγονός ότι το κάνουμε.»

    Θεωρώ εφικτό να επιχειρήσει κανείς να καταστεί όσο το δυνατόν πιο ελεύθερος από εξαρτήσεις και από περιοριστικές πεποιθήσεις. Θεωρώ πρακτικά ανέφικτο ή απίστευτα δύσκολο να ελευθερωθεί εντελώς. Θεωρώ ωστόσο εφικτό να προσεγγίζει ασυμπτωτικά αυτήν την ελευθερία.

    Υπάρχουν θρησκείες ή φιλοσοφικά συστήματα αν προτιμάς, όπως ο βουδισμός, οι οποίες ενθαρρύνουν τον άνθρωπο να επιδιώξει ακριβώς αυτού του είδους την ελευθερία. Υπάρχουν άλλες, όπως ο χριστιανισμός, που επιχειρούν να καθυποτάξουν τον άνθρωπο και να τον περιορίσουν σε ένα στενό και απόλυτο δόγμα.

    Είναι θέμα προσωπικής επιλογής αν θα επιδιώξει κανείς την παρηγορία για την τραγωδία της θνητότητας και την ασφάλεια της προκατασκευασμένης ιδεολογίας ή την πρόκληση της επιδίωξης της προσωπικής ελευθερίας.

    Ακόμη και το πώς καταλήγει κανείς στην προσωπική αυτή επιλογή θεωρώ ότι γίνεται ανελεύθερα – καθορίζεται από το παρελθόν μας, την ανατροφή μας, τις εμπειρίες μας και την ιδιοσυγκρασία μας. Καθένας φτάνει μέχρι εκεί που μπορεί. Καμμία κατηγορία, που λέει και το Ι Τσινγκ.

    Εγώ έχω κάνει την επιλογή μου. Και εσύ τη δική σου.

    «Every belief is a limit to be examined and transcended» John C.Lily

    Όσοι πιστοί προσέλθετε! :-D

  11. Iokaste said

    Ναι οκ, σίγουρα πολλά πράγματα επηρεάζουν την προσωπικότητά μας, όταν όμως από την στιγμή που αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε μας λένε ότι είμαστε Χριστιανοί, όταν βαφτιζόμαστε, πάμε σε σχολεία όπου κάνουμε προσευχή και θρησκευτικά (επί 12 χρόνια), ε εντάξει, οι επιλογές μας περιορίζονται πάρα πολύ. Όχι ότι δεν έχουμε επιλογή, αν δεν είχαμε δεν θα κάναμε αυτές τις συζητήσεις τώρα, αλλά πολλοί άνθρωποι πιστεύουν από συνήθeια κι όχι συνειδητά.

    Και επαναλαμβάνω, για τελευταία φορά ελπίζω, το ότι έχουμε τόσες εξαρτήσεις κλπ δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε άλλη μία. Δεν είναι λογική αυτή. Συμφωνώ ότι η θρησκεία μπορεί να είνα και παρηγοριά, θα προσθέσω ότι για μερικούς ανθρώπους είναι και απάντηση ίσως σε μια ανάγκη να πιστεύουν σε κάτι ανώτερο αλλά διαφωνώ στο ότι μπορεί να είναι συστατικό της ιδιοπροσωπίας ενός λαού, κακώς συνδέουμε θρησκεία και έθνη, έτσι εγώ πχ που δεν είμαι χριστιανή πρέπει να νιώθω λιγότερο ελληνίδα;

  12. @iokaste

    Η ορθόδοξη πίστη έχει βάση το φιλότιμο και την αρχοντιά.όποιος την βιώνει σαν βάρος και εξάρτηση πράττει άριστα που την απορρίπτει.
    Το ότι η ορθόδοξη πίστη είναι στοιχείο της ιδιοπροσωπείας του ελληνισμού είναι αυταπόδεικτο.
    η μουσική,η ζωγραφική,τα ήθη και έθιμα,η αρχή και το τέλος της ζωής των ανθρώπων που ζουν στον ελλαδικό χώρο εδώ και 1900 χρόνια είναι στενά συνυφασμένη με την εκκλησιαστική ζωή.
    έτσι κανείς βαπτισμένος ορθόδοξος δεν μπορεί να απορρίψει την ορθόδοξη πίστη δίχως να απορρίψει ταυτόχρονα και ένα κομμάτι του εαυτού του.

  13. «κανείς βαπτισμένος ορθόδοξος δεν μπορεί να απορρίψει την ορθόδοξη πίστη δίχως να απορρίψει ταυτόχρονα και ένα κομμάτι του εαυτού του.»

    Συμφωνώ απόλυτα. Και το ερώτημα είναι, γιατί να μην απορρίψει κανείς ένα κομμάτι του εαυτού του; Εγώ προσωπικά νιώθω τεράστια δύναμη και ελευθερία όποτε κατορθώνω να απορρίψω ένα κομμάτι του εαυτού μου το οποίο δεν με εκφράζει πια, και διαπιστώνω ότι ο καινούριος εαυτός μου είναι πολύ πιο συγκροτημένος και εξελιγμένος από τον παλιό. Αισθάνομαι πολύ περισσότερο «ο εαυτός μου» από όσο πριν.

    Δεν αισθάνομαι ότι το «χριστιανή ορθόδοξη» συνιστά στοιχείο αυτότητάς μου, ούτε και το «ελληνίδα» άλλωστε. Τα θεωρώ συγκυρίες που έχουν να κάνουν με τις κρατούσες πολιτισμικές συνθήκες στον τόπο γέννησής μου κατά τη στιγμή της γέννησής μου και όχι στοιχεία της ταυτότητα΄ς μου. Και παρόλα αυτά υπάρχω, ζω, σκέπτομαι, απολαμβάνω! Άκου να δεις πράγματα! Μέχρι και ηθικές αρχές έχω! Απίστευτο!

    «Το ότι η ορθόδοξη πίστη είναι στοιχείο της ιδιοπροσωπείας του ελληνισμού είναι αυταπόδεικτο.»

    Α, α, λατρεύω τα αυταπόδεικτα! Σε απαλλάσσουν από την οχληρή ανάγκη να επιχειρηματολογήσεις!

    Για τη βάση της ορθόδοξης πίστης λέω να μην ανοίξω κουβέντα, έχουμε και δουλειές. Όποιος ενδιαφέρεται ας την ψάξει. Η ιερά βίβλος της ορθοδοξίας αν δεν απατώμαι λέγεται «παλαιά και καινή διαθήκη» και υπάρχει σε όλα τα βιβλιοπωλεία. Καλή ανάγνωση σε όλους.

  14. @Μελάνη

    το ότι μιλάς για ελευθερία σε κανει ελεύθερη;
    έως τωρα γνωριζα πως το πρωτο βημα για να απαλλαγεις από μια ελευθεριοκτόνο εξάρτηση ειναι να την αναγνωρίσεις.

    ο βουδισμός έχει καταντήσει να είναι ένα σύστημα με τόσες μαγικές και δεισιδαιμονικές πρακτικές που μπροστά του η αρχαία Πυθία φαντάζει πυρηνικός επιστήμων.

    η δυτική εκδοχή του ,δηλαδή η εύπεπτη και «πιασάρικη», έχει πολυ μικρή σχέση με αυτο που οι ιδιοι οι βουδιστές βιώνουν.
    μάλιστα οι ανατολίτες δασκαλοι πολυ συχνά περιγελούν τον «δυτικό» βουδισμό.

    βεβαίως η βουδιστική σκέψη έχει πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να πει.Προσωπικά βρισκω πολύ ενδιαφερουσα και αληθινή την σύζευξη ηδονής-οδύνης,την αντίληψη περί ψευδαισθησίας των ορωμένων,την αξία της ησυχαστικής ενδοσκόπησης και της σωματικής πειθαρχίας και αρκετά ακόμα.

  15. Απτηνοδύτης ο Αναχωρητικός said

    Εκτός (?) θέματος, αλλά μπορεί να σας ενδιαφέρει:
    Όσοι απο εσάς χρησιμοποιείτε Firefox και δεν διαθέτετε την υπομονή του Διαγόρα, μην αφήνετε τρόλ σαν τον *ου*ου να σας στερούν την ευχαρίστηση της ανάγνωση του ιστολογίου αυτού, πνίγοντας τα σχόλια με τις βερβελιές τους.
    Υπάρχει ένα θαυμάσιο αντίδοτο, ονόματι killfile.
    Οδηγίες:
    1) Φορτώστε το πρόσθετο Greasemonkey – 100K είναι, δεν είναι κανα τέρας και φορτώνεται σε χρόνο dt – κι ανοιγοκλείστε το Firefox (θα σας το ζητήσει, ούτως ή άλλως)
    2) Με το Greasemonkey ενεργοιποιημένο πηγαίνετε στην σελίδα:
    http://userscripts.org/scripts/show/4107
    και εγκαταστήστε το script.
    3) Πηγαίνετε στο μενού «Εργαλεία» του Firefox ->Greasemonkey->User Script Commands->Get latest killfile script (απαραίτητο, αλλιώς δεν δουλεύει στη νέα έκδοση του WordPress)
    4) Μπείτε στο wordpress blog που επιθυμείτε.
    5) Θα δείτε δίπλα στα ονόματα των συνομιλητών δυό καινούριες επιλογές: kill και hide comment.
    6) Με το που θα δείτε ένα τρόλ, π.χ. τον Θου Βου, πατήστε το kill. Κομψά, γρήγορα, αργα και απολαυστικά, με μίσος, όπως επιθυμείτε – πατήστε το όμως
    7) Βουαλά! Τα σχόλια του τρόλ κρύβονται. Μπορείτε, αν είστε αρκετά άρρωστος, να τα ξανανοίξετε ή να τον κάνετε unkill, αλλά το θέλετε αυτό;
    Και επειδή θα λυσσάξουν για λογοκρισία τα τρόλια: Το script δουλεύει απο τη μεριά του Browser και αφορά μόνο τον συγκεκριμένο αναγνώστη. Στο τέλος-τέλος, δικαίωμά του να κάνει κοπυπάστα νεορθόδοξες παπαρδέλες, αλλά δικαίωμά μου να διαβάζω το σάιτ όπως το επιθυμώ.

  16. Iokaste said

    Συμφωνώ σε όλα με την αόρατη μελάνη, κι εγώ κάποτε απόρριψα ας πούμε ένα κομάτι του εαυτού μου που ένιωθα ότι με κρατούσε παγιδευμένη σε ιδέες που δεν μου ταίριαζαν πια… Εξέλιξη το θεώρησα…

  17. Αγαπητή Απτηνοδύτισα Αναχωρητικιά και φρακοφορεμένη,

    Γιατί τόση μανία εναντίον του Θου Βου; Τι νόημα θα έβγαζες από τα σχόλια των υπολοίπων αν έκρυβες τα δικά του σχόλια; Σε παρακαλώ, μην συγχύζεσαι αγαπητή μου. Τίποτα σε αυτή τη ζωή δεν είναι για να το παίρνεις υπερβολικά σοβαρά, πόσο μάλλον ο Θου Βου. Προσπάθησε να τον βιώσεις μέσα από ένα πρίσμα Kurt Vonnegut, αν με κατανοείς. Τα σχόλια του Θου Βου (αλλά και τις απαντήσεις που προκαλούν) είναι για να τα διαβάζει κανείς καθήμενος αναπαυτικά, ακούγοντας μουσικούλα, και μασουλώντας ποπκόρν. (Το οποίο φτιάχνεται πολύ εύκολα έτσι.)

  18. @καλό μου Ορκ Aπτηνοδύτη

    είναι αποκαλυπτική και διασκεδαστική η αποψη σου περί διαδικτυακού διαλόγου.
    φωταδισμός αλά ροβεσπιέρ…
    όμως,όσο με σκοτωνεις τοσο με πωρώνεις :)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: