Η ξεκάθαρη γνώση της συμμετοχής σε έναν αγώνα καταδικασμένο σε αποτυχία δεν οδηγεί κατ’ ανάγκη σε απελπισία. Δεν με χαροποιεί ιδιαίτερα η ιδέα ότι μια μέρα θα δεχθώ ένα ελαφρύ χτύπημα στον ώμο, και θα ειδοποιηθώ, όχι ότι το πάρτι έχει λήξει, αλλά ότι βεβαίως και θα συνεχίσει —πλην όμως εφεξής ερήμην μου. (Είναι η δεύτερη από αυτές τις σκέψεις: το φύλλο της εφημερίδας που θα κυκλοφορήσει την επόμενη ημέρα αφότου φύγω, αυτό είναι το πιο θλιβερό.) Πολύ πιο φρικτή, όμως, θα ήταν η ανακοίνωση ότι το πάρτι θα συνεχίσει για πάντα, και ότι μου απαγορεύεται να φύγω. Είτε επρόκειτο για ένα διαβολικά κακό πάρτι, είτε για ένα πάρτι παραδεισένιο από κάθε άποψη, η στιγμή που θα γινόταν αιώνιο και υποχρεωτικό θα ήταν ακριβώς η στιγμή που θα άρχιζα να ωχραίνω.
—Christopher Hitchens (Κρίστοφερ Χίτσενς) (1949 – 2011) Βρετανός-Αμερικανός συγγραφέας, δημοσιογράφος, και κριτικός λογοτεχνίας, στην αυτοβιογραφία του, Hitch-22.
Οποιοσδήποτε οργανισμός στον πλανήτη έχει κάτι το εξαιρετικό που του επιβάλει την ικανότητα της μοναδικής του ύπαρξης. Είναι το γονίδιο. Αποτελείται από το DNA. Μια αλληλουχία τεσσάρων χημικών ενώσεων (T, C, A και G). Το γονίδιο δίνει τις απαραίτητες πληροφορίες στο κύτταρο για την πραγματοποίηση της διαμόρφωσης των χαρακτηριστικών του οργανισμού.
Ο κάθε οργανισμός διαθέτει μία μοναδική ικανότητα για την επιβίωσή του. Τα μυρμήγκια έχουν το πλεονέκτημα του σκαψίματος, επεξεργάζονται το χώμα έτσι ώστε το προϊόν όλης της χρονοβόρας αυτής εργασίας να αποτελέσει ένα καλό καταφύγιο και αποθήκη τροφής. Οι χαμαιλέοντες προσαρμόζουν το χρώμα τους με απόλυτη ακρίβεια στο περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται. Είναι ένας καταπληκτικός και όμορφος τρόπος για να αποφεύγουν τους εχθρούς. Ο σκαντζόχοιρος παράγει σε όλο του το σώμα βελόνες οι οποίες αντιστέκονται στον εχθρό με σκοπό την προστασία του σώματός του. Παρατηρείται έντονα το φαινόμενο να έχουν όλοι οι οργανισμοί τον δικό τους τρόπο επιβίωσης. Ανεξαρτήτως αν αυτός τοποθετείται στον αέρα, στο νερό ή στη γη, ή αν έχει να κάνει με ταχύτητα, καμουφλάζ, δύναμη, τεχνική και οτιδήποτε άλλο. Μπορεί να είναι το ίδιο αποτελεσματικός, άλλοτε περισσότερο σε σχέση με άλλους, και άλλοτε λιγότερο. Ωστόσο ο κάθε ένας δέχεται την ικανότητα που η φυσική επιλογή της εξέλιξης των ειδών τού έχει χαρίσει, και προσπαθεί να την αξιοποιήσει σε όσο μεγαλύτερο βαθμό μπορεί. Είναι επίσης σε θέση να δεχτεί τα λάθη του με αντάλαγμα μια ποιοτικότερη, ασφαλέστερη ζωή. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα ερώτημα: Ποιο ον στον πλανήτη πιστεύετε ότι είναι εξυπνότερο; Ξέρω την απάντησή σας. Είναι: Ο άνθρωπος! Λάθος! Ο άνθρωπος είναι δημιουργικότερος αλλά ως επί το πλείστον όχι εξυπνότερος! Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πραγματοποιούν ορισμένες ενέργειες των παραπάνω ζώων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
«Οι περισσότερες θρησκείες έχουν απλώς αγιοποιήσει μερικά προϊόντα αρχαίας άγνοιας και παράνοιας και τα έχουν κληροδοτήσει σε εμάς σα να ήταν προαιώνιες αλήθειες. Αυτό αφήνει δισεκατομμύρια από εμάς να πιστεύουν πράγματα που κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα πίστευε από μόνος του.»
Στις ίδιες γραμμές με το χθεσινό γνωμικό #312 είναι και το μήνυμα της παρακάτω εικόνας, η οποία προέρχεται από το «Πούστευε και μη ερεύνα» του Τζίμη Πανούση.
«Αν πιστεύεις πως υπάρχει θεός, ένας θεός που έφτιαξε το σώμα σου, και επίσης πιστεύεις πως μπορείς να κάνεις κάτι βρώμικο με αυτό το σώμα, ε τότε το λάθος είναι του κατασκευαστή.»
«Αν όλα τα επιτεύγματα των επιστημόνων εξαφανιζόντουσαν αύριο, δεν θα υπήρχαν καθόλου γιατροί παρά μάγοι, κανένα μεταφορικό μέσο γρηγορότερο από τα άλογα, καθόλου τυπωμένα βιβλία, καθόλου γεωργία πέρα από καλλιέργεια για αυτάρκεια. Αν όλα τα επιτεύγματα των θεολόγων εξαφανιζόντουσαν αύριο, θα παρατηρούσε κανείς την παραμικρή διαφορά;»
—Richard Dawkins (Ρίτσαρντ Ντόκινς) (γεν. 1941) Βρετανός Εξελικτικός Βιολόγος και συγγραφέας εκλαϊκευμένης επιστήμης, σε επιστολή του με τίτλο “The Emptiness of Theology” (H κενότητα της θεολογίας) που δημοσιεύθηκε στο Free Inquiry, Άνοιξη 1998, v18 n2 p6(1)
Το ζήτημα σχετικά με το κάψιμο του Κορανίου μας έχει απασχολήσει και στο παρελθόν. (Βλέπε άρθρο της 2010-09-07 με τίτλο «Να το κάψουμε; να μην το κάψουμε;») Χθες έμαθα ότι εκείνος ο «τρελός παπάς» που αρχικά απειλούσε να κάψει το Κοράνι αλλά μετά είχε υπαναχωρήσει, τελικά δεν κρατήθηκε, και πραγματοποίησε το κάψιμο πριν από λίγες μέρες. Οι μουσουλμάνοι στο Αφγανιστάν προσβλήθηκαν τόσο πολύ που έσφαξαν δέκα αλλόθρησκους. Ο Σαμ Χάρις έγραψε μια σύντομη γνώμη επ’ αυτού. Μεταφράζω άρθρο με τίτλο «Έχουμε το δικαίωμα να κάψουμε το Κοράνι;» από το ιστολόγιό του:
«Δεν υποστηρίζω τη θρησκεία γιατί απαιτεί να παραιτηθούμε από το πιο σημαντικό ανθρώπινο κτήμα, την ικανότητα να αμφισβητήσουμε. Απαιτεί απλά να πιστεύουμε. Δεν αληθεύει αυτό για κάθε δικτάτορα, για κάθε ολοκληρωτικό καθεστώς; Όσο αφορά την κοινωνική ανάπτυξη, τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από την ανθρώπινη ικανότητα της αμφισβήτησης… Η αμφισβήτηση οδήγησε στην ανάπτυξη του πολιτισμού.»
—Vladimir Pozner (Posner) (Владимир Познер, Βλαντίμιρ Πότζνερ) (γεν. 1934) Ρώσος δημοσιογράφος, στο αυτοβιογραφικό Parting with Illusions (Αποχωριζόμενος τις ψευδαισθήσεις, 1991)
Με την ευκαιρία της σημερινής λαμπρής εορτής της ελληνοϊουδαιοχριστιανορθοδοξίας σας παρουσιάζω το νέο μου ανοσιούργημα, το οποίο η αλήθεια είναι πως δεν είναι και τόσο νέο, καθότι το είχα ετοιμάσει πριν από μήνες, αλλά περίμενα κάποια κατάλληλη ευκαιρία για να το δημοσιεύσω:
«Η εκκλησία ήταν πάντα πρόθυμη να ανταλλάξει θησαυρούς στον ουρανό με μετρητά επί της γης.»
—Robert G. Ingersoll (Ρόμπερτ Ίνγκερσολ) (1833 – 1899) Αμερικανός δικηγόρος και ρήτορας, σε διάλεξη με τίτλο What Must We Do to Be Saved? (Τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε; 1880) μέρος β’, Το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο.
«Αν προσευχηθείς για βροχή αρκετά, τελικά πράγματι βρέχει. Αν προσευχηθείς να αποσυρθούν τα νερά της πλημμύρας, τελικά το κάνουν. Το ίδιο συμβαίνει και στην απουσία προσευχών.»
—Steve Allen (Στιβ Άλεν) (1921 – 2000) Αμερικανός τηλεπαρουσιαστής, ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας, στο βιβλίο του Reflections (Σκέψεις)
Η ομιλία που έδωσε ο Ρίτσαρντ Ντώκινς στο TEDtalks το 2005 σχετικά το σύμπαν στο οποίο κατοικούμε.
Απόσπασμα από το ted.com: «Ο βιολόγος Ρίτσαρντ Ντώκινς εξηγεί γιατί θα έπρεπε να “σκεφτόμαστε το απίθανο” εξετάζοντας πώς το ανθρώπινο πλαίσιο αναφοράς περιορίζει την κατανόησή μας για το σύμπαν.»
Για να δείτε τους ελληνικούς υπότιτλους κάντε κλικ εκεί που λέει View subtitles, και στον κατάλογο γλωσσών που θα εμφανιστεί λίγο μετά επιλέξτε Greek.
«Αν ο θεός υπάρχει, ελπίζω να έχει μία καλή δικαιολογία.»
—Woody Allen (Γούντι Άλεν) (Γεν. 1935) Αμερικανός σκηνοθέτης, συγγραφέας, ηθοποιός, μουσικός, κωμικός, και σεναριογράφος, στο Love and Death (Αγάπη και Θάνατος, 1975)
“Λέγεται ότι ο μεγάλος [Μικελ]Άντζελο, κάποτε που διακοσμούσε μία εκκλησία, απεικόνισε κάποιους αγγέλους να φοράνε σανδάλια. Ένας καρδινάλιος είδε την εικόνα και είπε στον καλλιτέχνη: «Ποιος είδε ποτέ αγγέλους με σανδάλια;» Ο Άντζελο απάντησε με άλλη μία ερώτηση: «Ποιος είδε ποτέ αγγέλους ξυπόλητους;».”
—Robert G. Ingersoll (Ρόμπερτ Ίνγκερσολ) (1833 – 1899) Αμερικανός δικηγόρος και ρήτορας, σε διάλεξη με τίτλο Superstition (Δεισιδαιμονία, 1898)
«Αν ο θεός θέλει να κάνουμε κάτι, θα πρέπει να καταστήσει σαφείς τις προθέσεις του. Οι συνετοί άνθρωποι θα περιμένουν μέχρι να το κάνει αυτό πριν του δώσουν σημασία.»
Με αφορμή κάποια σχόλια στο Γνωμικό #298, δημοσιεύω σήμερα αυτό το οπτικό βοήθημα για την καλύτερη κατανόηση των σχέσεων ανάμεσα στα συνοπτικά ευαγγέλια.
Kάθε νέο άρθρο
